ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

two-people-inspire-love-heart
Ο Δεκέμβριος πάντα ήταν ο αγαπημένος μου μήνας του χειμώνα. Τα  Χριστούγεννα ξεπροβάλουν από τη γωνία και ένα όμορφο μελαγχολικό συναίσθημα καταλαμβάνει την ατμόσφαιρα. Παρόλο το κρύο και την εσωστρέφεια που φέρνει αυτή η εποχή, ο κόσμος φοράει το χαμόγελο του και γίνεται πιο ανοιχτόκαρδος για να υποδεχτεί αυτή τη σημαντική γιορτή.
Μεγαλωμένη σε χριστιανική οικογένεια θυμάμαι από παιδί πόσο σημαντική ήταν η προετοιμασία για αυτή την σπουδαία περίσταση. Η διακόσμηση του σπιτιού και του χριστουγεννιάτικου δέντρου, η ετοιμασία των παραδοσιακών γλυκών και ο σχεδιασμός του χριστουγεννιάτικου δείπνου.
Στα νεότερα μου χρόνια όμως άρχισα να αμφισβητώ την θρησκεία ανάμεσα σε διάφορα άλλα. Δεν μπορούσα να καταλάβω πως η θρησκεία μιλάει για αγάπη και ήθος όταν η πλειοψηφία των ανθρώπων καθρεφτίζουν το αντίθετο. Μια μεγάλη αντίφαση ξεδιπλωνόταν εμπρός μου συνοδευόμενη από το ερώτημα τι δεν πάει καλά με αυτή την εικόνα;
Αργότερα η επιθυμία μου για απαντήσεις με έφερε πιο κοντά στην ανατολίτικη φιλοσοφία. Αφού μελέτησα κάποιες από τις διδασκαλίες διαπίστωσα ότι δεν ήταν η φιλοσοφία του χριστιανισμού που αμφισβητούσα αλλά η Εκκλησία που έχει διαστρεβλώσει την όλη ιδέα.
Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι όλες οι θρησκείες πρέπει να εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Να μας βοηθούν να εξελιχθούμε ως πνευματικές οντότητες και να φέρουν ενότητα στη ζωή μας.
Που είναι η αγάπη, η συμπόνια που κηρύττουν όταν αντί να ενώνουν τους ανθρώπους τους χωρίζουν ανάλογα με τις πεποιθήσεις τους; ‘Η ακόμα πιο ασύλληπτο και εξωφρενικό όταν παρακινούν τους ακόλουθούς τους να μάχονται και να σκοτώνουν εις το όνομα του Θεού;
Προσωπικά δεν μπορώ να υιοθετήσω κανένα δόγμα όταν τα λόγια δεν ανταποκρίνονται σε πράξεις. Αυτό που βλέπω είναι πιστούς και ιερείς να παίζουν το ρόλο του Καλού Σαμαρείτη αλλά να ζουν μία εντελώς ανήθικη ζωή. Ποιο είναι το νόημα να πηγαίνεις στο ναό, να εκτελείς όλα τα τελετουργικά, να δοξάζεις το όνομα Του όταν δε δίνεις ένα χέρι βοηθείας στο συνάνθρωπo και η καρδιά σου είναι ελλιπής από ζεστασιά και καλοσύνη;
Ευτυχώς βέβαια πάντα υπάρχουν γύρω μας φωτεινές εξαιρέσεις να σπάνε τον κανόνα και να εμπνεόμαστε.
Το γιόγκικο μου μονοπάτι με βοήθησε ακόμα πιο πολύ στο να βλέπω περισσότερες ομοιότητες παρά διαφορές και να βρίσκομαι περισσότερο σε ενότητα παρά σε χωριστικότητα. Ερχόμενη από την Σιβανάντα παράδοση θα κλείσω με λόγια του Σουάμι Σιβανάντα… “Υπάρχει μόνο μία θρησκεία.- η θρησκεία της αγάπης, η θρησκεία της ενότητας”.
Είθε το πνεύμα των Χριστουγέννων να φέρει ειρήνη σε κάθε ανθρώπινη καρδιά!  Αγάπη μόνο…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s